Polityka klimatyczna

Polish

Polscy konserwatyści a ekologia

Przekonanie, że Polska powinna odrzucić unijne porozumienia klimatyczne, pozostaje silne wśród wielu polityków. Zarazem jednak coraz wyraźniej słychać alternatywne głosy po prawej stronie spektrum politycznego. Anglojęzyczny blog Michała Olszewskiego o zmieniającym się stanowisku polskiej prawicy wobec kwestii ekologicznych.

Michał Olszewski

Punkt zwrotny: oddzielenie emisji gazów cieplarnianych od wzrostu ekonomicznego

2014 to pierwszy od dekad rok, w którym odnotowano zarówno wzrost światowej gospodarki, jak i redukcję emisji gazów cieplarnianych. Zmniejszenie zależności rozwoju ekonomicznego od zużycia paliw kopalnych  jest kluczowe dla pomyślnej realizacji globalnej polityki klimatycznej. Anglojęzyczna analiza DIW Econ porównuje relacje między konsumpcją energii konwencjonalnej i odnawialnej a wzrostem i emisjami w różnych krajach.

Co z przyszłością polityki klimatycznej?

Raport formułuje konkretne propozycje i przedstawia pomysły na rozwój inteligentnych strategii, które poprawią skuteczność działań podejmowanych przez społeczeństwo obywatelskie. Zapraszamy do zapoznania się z propozycjami zmian w obrębie polityki klimatycznej. W streszczeniu autorki i autorzy usiłują odpowiedzieć na pytanie o skuteczną strategię dla ruchów społecznych, domagających się od globalnych rządów konkretnych działań na rzecz ochrony klimatu.

Pociąg zielonej rewolucji przemysłowej

Przyszłość naszej gospodarki to nie nowe kotły węglowe ani reaktory atomowe, które i tak zresztą budowałyby firmy z USA, Francji czy Rosji – tylko takie firmy jak Solaris konstruujące autobusy, Fakro od okien i materiałów izolacyjnych, Watt od solarów, bydgoska PESA, która produkuje wagony i szynobusy, eksportując je za granicę. Mamy w Polsce świetnych inżynierów, którzy mogliby tworzyć elektronikę do inteligentnych sieci elektroenergetycznych, mamy fachowców od budowy domów „zeroenergetycznych”.

Marcin Popkiewicz

Podsumowania COP 19

Koalicja Klimatyczna przywołuje największe sukcesy i porażki oraz kluczowe decyzje szczytu klimatycznego, Claudai Ciobanu podsumowuje go przez pryzmat pięciu aspektów, które sprawią, że zapisze się on na stałe w historii negocjacji klimatycznych. Artur Wieczorek ocenia decyzję o odwołaniu Prezydenta COP z funkcji ministra środowiska.

Stanowa polityka klimatyczna

Mimo iż USA nie uchwaliły federalnego pakietu ustaw klimatycznych, w całym kraju spada dziś poziom emisji gazów cieplarnianych. Rolę pionierów rozwoju energetyki odnawialnej biorą na siebie w pierwszym rzędzie władze stanowe, gdyż to one decydują o ostatecznym kształcie lokalnego miksu energetycznego. Na forum stanowym udało się do pewnego stopnia powiązać polityczną debatę na temat energetyki odnawialnej z zagadnieniem wzrostu gospodarczego w regionie.

Rebecca Bertram

Czego uczą nas tajfuny?

Skoncentrowanie negocjacji klimatycznych wokół ekstremalnych zdarzeń pogodowych może być dobrym pomysłem na wyjście z klinczu, który panuje właściwie od samego ich początku. Ekstremalne sytuacje są realne, groźne i namacalne, zdarzają wszędzie – uświadamiają, że zmiana klimatyczna to nie tylko długie trwanie, ale też „tu i teraz”. Poza tym mogą też odwrócić równowagę sił. W kwestiach adaptacji kraje zmodernizowane mogłyby się sporo nauczyć od krajów najuboższych”.

Znak protestu

COP 19 ciągle bije kolejne niechlubne rekordy. Po tym, jak Polsce przyznano dwukrotnie w czasie jednego szczytu tytuł "Skamieliny dnia", doszło do bezprecedensowego protestu ruchów społecznych, związków zawodowych, pozarządowych organizacji ekologicznych, rozwojowych i młodzieżowych obserwujących negocjacje.

Delegaci poszli w las

Polityka klimatyczna jest obecnie zdominowana przez problemy polityki energetycznej, z którą wiąże się najbardziej rozpoznawalny aspekt rozmów szczytowych – redukcja emisji CO2. Jednak polityka leśna może być równie istotnym narzędziem łagodzenia naszego wpływu na klimat i dostosowywania się do zachodzących w nim zmian. Realizowany przez ONZ program REDD od 2008 roku wspiera kraje rozwijające się w badaniu obszarów leśnych, ocenie ich stanu oraz roli, jaką w związku z tym pełnią w cyklach węglowych i redukcji emisji. Proponuje państwom racjonalizację gospodarki, co jest szczególnie ważne tam, gdzie polega ona na bezmyślnej wycince lasów.

Kamil Lipiński

Nie możemy się bez końca rozwijać

Gdy mówi się o zmianach klimatu, często wskazuje się na „cywilizację techniczną” jako winnego. Ja jednak upieram się, że głównym powodem jest kapitalizm: jego idea ciągłego wzrostu PKB, którą realizuje większość krajów na świecie. Tymczasem Ziemia jest zamkniętym systemem, zasoby są ograniczone, nie możemy się w nieskończoność rozwijać. Kapitalizm prowadzi nas do ekologicznej katastrofy.

Vincent Huang, Jakub Majmurek

Pages