Można kryzys wykorzystać w duchu „doktryny szoku”, to zawsze jest szansa na umocnienie i tak już potężnych interesów. Ale on może też umożliwić zmianę, o której od dawna wiedzieliśmy, że jest konieczna. Która pozwoli nam się zmieścić w obwarzanku. Michał Sutowski rozmawia z Kate Raworth, autorką książki „Ekonomia obwarzanka. Siedem sposobów myślenia o ekonomii XXI wieku”, która właśnie ukazała się nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej.

O tym, czy regiony powęglowe unikną losu społecznej pustyni, jak się ma do tego „umowa społeczna” rządu z górnikami, czy w polityce klimatycznej ważniejsza jest mobilizacja młodych radykałów, a może przekonanie „normalsów”, w jaki sposób wyrwać polityków z postawy klimatycznego pseudorealizmu, wreszcie, dlaczego wojna pokoleń to nie jest dobry pomysł w czasach kryzysu klimatycznego – opowiada Dominika Lasota, aktywistka klimatyczna związana z Młodzieżowym Strajkiem Klimatycznym.

Kobiety są motorem zmian i napędzają życie społeczności. Dlatego mogą odegrać kluczową rolę w zwiększaniu świadomości ekologicznej i wprowadzaniu rozwiązań Europejskiego Zielonego Ładu na obszarach wiejskich. Jeżeli da im się ku temu odpowiednie narzędzia i się je do tego zachęci. To rola władzy publicznej, samorządów i organizacji pozarządowych.

Wielkopolska Wschodnia jest niekwestionowanym liderem sprawiedliwej transformacji w Polsce. Jako pierwszy z sześciu regionów węglowych w kraju, zaczął systemowo planować proces odchodzenia od węgla. A proces ten odbywa się we współpracy władz samorządowych, organizacji pozarządowych, ekspertów, naukowców, pracodawców oraz strony społecznej.  

Twórczyniom filmu Mayii Teryaki i Marcie Bogdańskiej opowiadającego historie pięciu osób o korzeniach migranckich w Polsce udało się nie tylko naświetlić różnorodność bohaterów, ich doświadczeń i motywacji, ale także sprowokować ich do podzielenia się bardzo intymnymi wyznaniami na temat stosunku do nowej ojczyzny i radzenia sobie z funkcjonowaniem ”pomiędzy” różnymi kulturami, religiami i szerokościami geograficznymi.  

Wizyta przewodniczących Rady i Komisji Europejskiej w Turcji 6 kwietnia 2021 r. zakończyła się dyplomatycznym faux pax. Spotkanie wyraźnie pokazało, że zagwarantowanie formalnej reprezentacji kobiet na najwyższym szczeblu decyzyjnym to dopiero początek drogi do prawdziwego równouprawnienia. Ta wymaga nie tylko deklaracji, ale konsekwentnych zmian wzorców zachowania utrwalonych w społecznej świadomości.