Wciąż wierzy, że pobyt w Polsce jest dla nich szansą, mimo wszystko. Tort, który dostała od pracowników Fundacji, był pierwszym w jej życiu. W listopadzie sama wyprawiła urodziny Béla: ubrała go w koszulę, zabroniła zakładać czapkę, żeby nie popsuł fryzury. W korytarzu podstawówki jest nieco zakłopotana - sama niedużo chodziła do szkoły. Będzie jednak towarzyszyć córce, aż ta nie nauczy się jeździć sama. 

Kiedy Rosja zaatakowała Ukrainę, nie zastanawiała się długo. Spakowała się drugiego dnia wojny. Spakował się też jej mąż, Vasyl, gotowy jechać w drugim kierunku: dołączyć do ukraińskiej armii. Dużo płakała, ale pobyt w Przemyślu wspomina dobrze. Ludzie jej pomagali, organizowali zajęcia, w których uczestniczyły jej dzieci. Nigdy wcześniej nie były za granicą. 

Rada próbuje zliczyć ośrodki tymczasowego pobytu i mieszkania, w których spędzili kilka miesięcy, czasem tydzień, a czasem zaledwie parę dni. Ostatecznie wykłada na stół dłonie, ale podczas skomplikowanej wyliczanki, brakuje jej palców. W ciągu roku przeprowadzali się więcej niż dziesięć razy. Głównie dlatego, bo byli niechciani lub warunki okazywały się nie do zniesienia. Tułaczka zdaje się nie mieć końca, bo i tutaj znalazł się ktoś, kto ich nie chce.  

Społeczności energetyczne to model oparty na współpracy, który stanowi idealne narzędzie do bezpośredniego angażowania obywateli i obywatelek oraz lokalnych społeczności w instalacje OZE.  Z racji tego, że społeczności energetyczne mogą wywoływać istotne skutki społeczne, odgrywają ważną rolę w społeczeństwie, która nie ogranicza się do wytwarzania czystej energii. Podajemy poniżej dziesięć przykładów korzyści gospodarczych, społecznych i środowiskowych, jakie przynoszą społeczności energetyczne!

Jeśli ktoś chciałby teraz pójść do lasu i robić badania z osobami znajdującymi się w drodze to byłoby to skrajnie nieetyczne i zagrażające dla tych osób. Teraz nie jest czas na takie badania - rozmowa z członkami inicjatywy Badaczki i Badacze na Granicy

Rolnictwo dotyczy wszystkich obywateli i obywatelek jako sektor, który zapewnia nam dostęp do żywności, a także w znacznym stopniu wpływa na środowisko i klimat. Niezwykle istotna jest edukacja na temat zależności rolnictwa od zasobów naturalnych oraz szeroka debata o tym, jak powinna wyglądać sprawiedliwa transformacja systemu żywnościowego. Dziennikarze i dziennikarki mogą przyczynić się do upowszechnienia tej wiedzy i zachęcać do dyskusji o koniecznych zmianach w produkcji i konsumpcji żywności. W jaki sposób powinniśmy zatem pisać o rolnictwie?