Polski Plan Strategiczny dla Wspólnej Polityki Rolnej odbiega od założeń Europejskiego Zielonego Ładu. Przyjęte w nim rozwiązania nie są wystarczające dla zapewnienia odpowiedniej ochrony środowiska i klimatu w polskim rolnictwie i produkcji żywności. Plan nadal nie jest zgodny z oczekiwaniami konsumentów. Organizacje pozarządowe przeciwstawiają się dalszemu wspieraniu ze środków WPR modelu rolnictwa, który prowadzi do kryzysu klimatycznego oraz degradacji zasobów naturalnych i apelują o zmiany.

Może się okazać, że pandemia zmieni nasze obyczaje komunikacyjne, przynajmniej w miastach, na dobre – rzadziej będziemy jeździć środkami komunikacji publicznej, samochodami, a częściej rowerami, które jawią się jako wygodna alternatywa dla samochodów, autobusów i tramwajów.

Europejska infrastruktura transportowa odzwierciedla złożoność zadań, jakie stoją przed Europą w obszarze zarządzania transgranicznego, oraz historyczną zależność od ścieżki. Kolej jest tego dobitnym przykładem.

Zapewnienie ludziom możliwości bezpiecznego poruszania się, jazdy na rowerze lub korzystania z transportu publicznego ma kluczowe znaczenie nie tylko w tworzeniu zielonego i zrównoważonego miasta, ale także miasta przyjaznego ludziom.

Jakiej polityki rolno-żywnościowej potrzebujemy, by zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe, dać szansę małym i średnim gospodarstwom rolnym, wzmocnić ochronę środowiskową i klimatu? Czy możemy tworzyć warunki dla rozwoju rolnictwa ekologicznego, a jednocześnie nadal wspierać produkcję przemysłową?  

Wskutek ataków na dziennikarzy i dziennikarki oraz społeczeństwo obywatelskie, do których doszło w Tbilisi na początku czerwca w ramach Pride Week, ucierpiało ponad 50 osób. Rząd federalny i Unia Europejska powinny domagać się od swoich gruzińskich partnerów i partnerek szybkiego i kompleksowego wyjaśnienia aktów przemocy w aspekcie prawnym i politycznym.