Debaty europejskie

Ciepła „Momala” dla dzieci swojego męża czy surowa pani prokurator? Który obraz jest bliższy prawdzie o przyszłej wiceprezydent USA – pierwszej kobiecie i pierwszej kolorowej na tym stanowisku w historii Stanów.

Latynosi, Afroamerykanie i „wstydliwi wyborcy” – wyniki Donalda Trumpa w tych grupach społecznych okazały się lepsze od szacunków w przedwyborczych sondażach. Czy to właśnie ich głosy zadecydują o drugiej kadencji obecnie urzędującego prezydenta? Czy można było przewidzieć te zmiany?

Wywiad Radosława Korzyckiego z Michaelem Carpenterem, doradcą w kampanii Joego Bidena.

Jeżeli ktoś chce całą noc śledzić jak ma się sytuacja z wynikami, powinien zwrócić uwagę na kilka czynników. Pierwsze rezultaty spłyną kiedy w Polsce wybije północ, z Indiany i Kentucky. To dwa głęboko republikańskie stany i zwycięstwo Trumpa graniczy w nich z pewnością. Na pokazywanych w telewizji grafach prezydent od razu uzyska przewagę w głosach elektorskich. Ale odradzam pójście wówczas spać z wrażeniem, że Donald Trump uzyskał reelekcję, bo kluczowe stany podadzą wyniki dużo później.

Słowa Trumpa o tym, że jest przywódcą „prawa i porządku” działają na wyobraźnię wyborców. A to, że przy okazji jest antagonizowana milcząca większość,  nie ma większego znaczenia dla urzędującego prezydenta.

Relacja z wiecu wyborczego Donalda Trumpa w małej miejscowości Charlotte w największym mieście Północnej Karoliny i najszybciej rozwijającej się amerykańskiej metropolii.

Donald Trump przegrywa z Joe Bidenem nie tylko w wyborczych sondażach, ale także w ocenach Amerykanów jeśli chodzi o to, kto z dwojga kandydatów jest lepszym liderem w sprawach takich jak walka z rasizmem i nietolerancją, ochrona zdrowia, radzenie sobie z pandemią COVID-19. Jedyna przestrzeń w jakiej wedle przepytywanych obywateli USA urzędujący prezydent ma przewagę, chociaż trzeba przyznać że niewielką, to gospodarka.

Orędzie przewodniczącej Komisji Europejskiej, Ursuli von der Leyen, o stanie Unii wyznaczyło ambitne cele i strategię wobec dotykających obecnie Europę i świat kryzysów. Słowa jednak nie wystarczą. Muszą być poparte odpowiednimi działaniami i politycznymi decyzjami.

Niemiecka prezydencja w Radzie Unii Europejskiej stoi w obliczu poważnych wyzwań związanych z kryzysem wywołanym pandemią Covid-19. Biorąc pod uwagę dynamicznie zmieniające się warunki i okoliczności w czasie pandemii, a wraz z nimi niepewność i nieprzewidywalność, z którymi zmaga się Unia, powinniśmy zastanowić się nad działaniami Europy w odpowiedzi na czekające nas wyzwania w perspektywie długotermionowej. 

Protesty na Białorusi, które trwają od tygodni, są efektem dotychczasowej polityki prezydenta Łukaszenki i pragnienia zmian polityczno-społecznych w tym kraju. Ich rozwój ma dynamiczny charakter, a o prognozy jest nadal trudno. Białoruś zmienia się na naszych oczach, a głównym motorem tych przemian są kobiety.