Europejska Polityka Rolna

Tradycyjne rolnictwo i wiedza lokalnych społeczności odegrały niebagatelną rolę w kształtowaniu cennej przyrody w Europie. Z tego względu agroekologiczne podejście do ochrony bioróżnorodności w krajobrazie rolniczym powinno czerpać zarówno z wiedzy naukowej jak i lokalnej wiedzy tradycyjnej, na co wskazują badania etnoekologiczne dotyczące przemian kośno-pastwiskowego użytkowania rozległych bagien, przeprowadzone w Biebrzańskim Parku Narodowym w Polsce. 

Trzecia edycja Polskiej Szkoły Agroekologii odbyła się we wrześniu 2025 roku dzięki współpracy z Fundacją Agro-Perma-Lab. Tym razem spotkaliśmy się w Gospodarstwie gościnno-edukacyjnym Godki 22 na Warmii.

Przykład Rybnika pokazuje, że zmiana polityki żywnościowej jest możliwa. Samorządy mają narzędzia, dzięki którym mogą zapewnić mieszkańcom dostęp do jakościowej i sezonowej żywności – także osobom zagrożonym ubóstwem i wykluczeniem. Fragment z raportu Miasta dla suwerenności żywnościowej.

Wnioski z raportu „Co dalej z WPR?” były punktem wyjścia do debaty o przyszłości polityki rolnej z udziałem decydentów, badaczy, organizacji rolniczych i społecznych.

Wynagradzanie rolników za dbanie o dobro publiczne będzie z korzyścią nie tylko dla nas, obecnie zamieszkujących Polskę, ale również dla przyszłych pokoleń. Nie odziedziczyliśmy gruntów od naszych rodziców i dziadków, dzierżawimy je od naszych dzieci, wnuków i to im powinniśmy zostawić żyzną Polskę, a nie pustynię. Wystąpienie Tomasza Jakiela podczas debaty  w Sejmie RP pt.: „Co dalej z WPR?”.

Cieszymy się, że już po raz trzeci wspólnie z Fundacją Agro-Perma-Lab możemy ogłosić rozpoczęcie rekrutacji na Polską Szkołę Agroekologii. W tym roku spotykamy się we wrześniu na 5 dni w Gospodarstwie Godki 22 na Warmii.  

Jeśli chcemy zadbać o nasze bezpieczeństwo żywnościowe, musimy zmienić politykę rolną. 

Druga edycja Polskiej Szkoły Agroekologii odbyła się jesienią 2024 roku dzięki współpracy z Fundacją Agro-Perma-Lab. Kolejny raz spotkałyśmy się w Grzybowie, by wzmacniać osoby zaangażowane w rozwój agroekologii. Skupiłyśmy się na budowaniu relacji, szukaniu połączeń i wymianie wiedzy między osobami eksperckimi oraz uczestniczkami zjazdu. 

Projekt badawczy realizowany w greckich górach pokazuje, co wspólnego mają ze sobą technologie otwartych źródeł i agroekologia. I dlaczego połączenie tych dwóch podejść może oznaczać lepszą przyszłość dla odizolowanych regionów wiejskich na całym świecie.

Rolnictwo ekologiczne ma w Niemczech długą tradycję, agroekologia natomiast jest zdecydowanie mniej znana. W jaki sposób połączenie tych dwóch podejść może pobudzać niezbędną transformację systemów żywnościowych?